บทละครรามเกียรติ์

เปิดเสียงฟังได้นะ

หน้าที่ ๔

เมื่อนั้น	พระทรงภพลบโลกทุกสถาน
ได้ฟังพิเภกโหราจารย์	ว่าขุนมารมันยกฉัตรชัย
จึ่งมีพระราชบัญชา	แก่วานรโยธาน้อยใหญ่
ใครจะอาสามาดอาจใจ	เข้าไปหักฉัตรทศกัณฐ์
บัดนั้น	สุครีพลูกพระสุริย์ฉัน
ได้ฟังโองการพระทรงธรรม์	บังคมคัลสนองพระบัญชา
ครั้งก่อนคำแหงวายุบุตร	ผู้มีฤทธิรุทรแกล้วกล้า
ไปถวายธำมรงค์อลงการ์	ในเบื้องบาทาพระเทวี
องคตก็ได้สื่อสาร	หักหาญฆ่าสี่ยักษี
ตัวข้าพระบาทผู้ภักดี	ครั้งนี้จะอาสาไป
ทำลายฉัตรท้าวทศพักตร์	ให้หักยับลงจงได้
พระองค์ผู้ทรงภพไตร	อย่าเคืองใต้เบื้องพระบาทา
เมื่อนั้น	พระจักรรัตน์แก้วนาถา
ได้ฟังลูกพระสุริยา	ผ่านฟ้าชื่นชมยินดี
จึ่งกล่าววาจาอันสุนทร	อวยพรประสาท กระบี่ศรี
ตัวท่านผู้เรืองฤทธี	จงไปสวัสดีมีชัย
บัดนั้น	พระยาสุครีพทหารใหญ่
รับพรพระตรีภูวไนย	บังคมไหว้แล้วรีบออกมา
ทำอำนาจผาดแผลงสำแดงฤทธ์	เสียงสนั่นครรชิตทุกทิศา
เหาะขึ้นยังพื้นเมฆา	รีบไปดั่งวายุพัดพาน
ลัดนิ้วมือเดียวก็มาถึง	ซึ่งกรุงลงการาชฐาน
แลเห็นฉัตรแก้วสุรกานต์	สูงตระหง่านอยู่กลางธานี
ท้าวทศเศียรขุนยักษ์	กับองค์อัคเรศมเหสี
ทั้งฝูงสนมนารี	อยู่ที่ชั้นฉัตรรัตนา
อันในแผ่นพื้นสุธาดล	ไว้พลพิทักษ์รักษา
จึ่งคิดถวิลจินดา	แม้นว่าตัวกูจะเข้าไป
ก็จะต้องต่อตีด้วยกุมภัณฑ์	เกิดรบพุ่งกันเป็นศึกใหญ่
จำจะบังเนตรมันไว้	อย่าให้แลเห็นอินทรีย์
จึ่งจะไม่เสียราชการ	องค์พระอวตารเรืองศรี
คิดแล้วร่ายเวทอันฤทธี	ขุนกระบี่นิมิตกายา
ใหญ่เท่าบรมพรหมาณฑ์	สูงตระหง่านเงื้อมง้ำเวหา
ลงยังพ่างพื้นพสุธา	ด้วยกำลังศักดาเกรียงไกร
อันหมู่อสุรยักษี	จะเห็นอินทรีย์ก็หาไม่
แกว่งพระขรรค์แก้วแววไว	เดินไปตามแถวมรคา
อ่านหน้าที่ ๓	อ่านหน้าที่ ๕