บทละครรามเกียรติ์

เปิดเสียงฟังได้นะ

หน้าที่ ๕

บัดนั้น	ฝ่ายพระเสื้อเมืองยักษา
แลเห็นวานรผู้ศักดา	กายาเท่าเขาอัศกรรณ
สูงเยี่ยมเทียมพื้นอัมพร	สำแดงฤทธิรอนแข็งขัน
ความกลัวปิ้มม้วยชีวัน	ตัวสั่นไม่เป็นสมประดี
สองมือปิดสองนัยนา	ไม่อาจจะดูหน้ากระบี่ศรี
หนีออกจากราชธานี	ไปยังที่เนินจักรวาล
บัดนั้น	สุครีพฤทธิไกรใจหาญ
ครั้นถึงฉัตรแก้วสุรกานต์	ยืนทะยานตรงพักตร์อสุรา
แล้วจึ่งคลายวิทยามนต์	สำแดงฤทธิรณแกล้วกล้า
กวัดแกว่งพระขรรค์อันศักดา	ชี้หน้าแล้วร้องประกาศไป
ว่าเหวยดูก่อนทศพักตร์	ฮึกฮักโอหังหยาบใหญ่
จะสู้องค์ประตรีภูวไนย	เหตุใดไม่ออกมาต่อกร
มาลอบทำการเช่นนี้	หรือยักษีมึงกลัวพระแสงศร
บัดนี้พระนารายณ์ฤทธิรอน	ภูธรตรัสใช้ให้กูมา
ประหารเสี่ยงสับเศียรมึง	ซึ่งทำทุจริตอิจฉา
ในที่ท่ามกลางพารา	ให้สมน้ำหน้าอ้ายอัปรีย์
เมื่อนั้น	ทศเศียรสุริย์วงศ์ยักษี
เห็นน้องประยาพาลี	มากล่าววาทีชาญฉกรรจ์
พิโรธโกรธกริ้วกระทืบบาท	ร้องตวาดดั่งเสียงฟ้าลั่น
เหม่อ้ายสุครีพอาธรรม์	มึงนี้โมหันธ์ฉันทา
ยกยอมนุษย์ไม่มีอาย	ว่าเป็นนารายณ์นาถา
อย่าพักอ้างอวดอหังการ	ใช่ว่าจะเกรงฤทธิไกร
ฆ่าได้แต่อ้ายพาลี	กูนี้หาเหมือนกระนั้นไม่
ซึ่งมึงเย่อหยิ่งจะชิงชัย	ที่ไหนจะรอดชีวัน
อ่านหน้าที่ ๔	อ่านหน้าที่ ๖